27 mei: een beetje toveren ...

Lieve Fil en Senna,

We hebben een lang weekend en dus hebben je papa en ik veel tijd om samen naar jullie te komen en dat voelt heel goed. Jullie hebben weer een goede nacht gehad allebei. Enkel Senna jij gedraagt je een beetje minder vinnig, je ontbreekt wat pit... Ook je verpleegster heeft het opgemerkt, en dus komt de dokter even naar je kijken. Maar op het eerste zicht is er niets mis, en dus besluiten we uiteindelijk dat het voor jou ook zondag is... En dus een beetje een rustdag.

's Middags worden we getrakteerd door vrienden op een heerlijk gezellig etentje in de zon. Jullie worden ook uitgenodigd voor jullie eerste verre reis naar Australië, want daar gaan onze vrienden wonen... Lijkt wel aanlokkelijk hé, maar dan moeten ze er toch nog eventjes blijven hé...

Senna, daarna komt jou peter nog even op bezoek, maar eerst genieten we van een kort wandelingetje in het Middelheimpark. Ze vinden dat je erg gegroeid bent, net als je broer trouwens... En genieten er zo van jullie nog eens te zien.

En dan komt voor ons het beste moment van de dag... Kangoeroeën met jullie, het blijft een feest!               En tegenwoordig kangoeroeën we enkele dagen met dezelfde. En zo begin ik aan mijn tweede dag met Senna, die zich meteen in alle rust op mijn borst vlijt... Ofwel beginnen jullie echt gewoon te worden aan ons, ofwel helpt het toch om enkele dagen bij ofwel mama ofwel papa te liggen, want jullie doen het allebei zo geweldig... Senna zo als eerder gezegd, had jij je dagje niet... Je deed ook veel alarmen, en dus dachten we al wat gaat dat geven op mama's borst. Maar het leek precies dat wat jij nodig had, want je hebt geen enkel alarm gedaan, hebt puur genoten en tegen het einde toe was je zelfs weer de vinnige oude Senna...

Tja kangoeroeën is toch ook een beetje toveren...

Dikke knuffel,

Mama en papa