8 mei: moedergevoel

Allerliefste Fil en Senna,

Ik kwam jullie overdag weer in mijn eentje bezoeken omdat jullie papa aan 't werk is. Maar ik vind het tegenwoordig al een stuk aangenamer omdat ik dan één van jullie op mijn schoot mag nemen. En zo vliegt de tijd voorbij en kan ik me bovendien nuttig maken en vooral genieten hé!

En toch is het vooraf moeilijk, want ik moet kiezen wie ik die dag op mijn schoot wil nemen. Graag zou ik roepen: Doe maar allebei... Maar dat gaat jammer genoeg niet. En dus moet ik keuzes maken, en laat dat nu net mijn zwakste punt zijn! 

Gelukkig helpt mijn moedergevoel me elke dag bij die keuze. En dus ga ik voor het kindje dat het die dag het moeilijkst heeft, of er volgens mij meer nood aan heeft... Toen gisteren de verpleegster dus vroeg met wie ik wilde kangoeroeën antwoordde ik: "Doe maar Fil, ik denk dat hij er meer nood aan heeft". Maar op één of andere manier viel onze, anders zo onrustige Fil in slaap. Alsof hij spontaan zijn plaats wilde afstaan. En begon Senna van haar oren te maken... Dat Senna temperament heeft dat hadden we al eens verteld, maar als ze zich tegenwoordig kwaad maakt dan stijgt haar hartslag nogal fel waardoor alles in alarm gaat. Senna was ontroostbaar en dus vroeg ik de verpleegster of ik toch Senna op schoot mocht nemen. Gelukkig was dat allemaal geen probleem en dus mocht Senna wat kalmeren bij mama. 't Leek trouwens alsof je het echt nodig had, want je hartslag is 3 uur lang stabiel gebleven en er is geen enkel alarmpje afgegaan... En dan kan ik alleen maar blij zijn dat mijn moederhart toch weer de juiste keuze gemaakt heeft...

Dikke knuffel,

Mama en papa

PS Trouwens lieve kindjes: een gelukkige C-PAP ver-weekdag! Hoera, al een week zeg, goed bezig!