26 augustus: afsluiten met een lach!

Lieve Fil en Senna,

Al die tijd hadden jullie trouwe supporters aan de zijlijn, die deze blog met een lach en een traan gevolgd hebben. 

En nu is het zover: het echte einde van de blog. Want nu we eindelijk met ons viertjes thuis zijn, zien we geen reden meer om deze blog voort te zetten. Een blog die ontstond als een manier om ermee om te gaan, om mensen op de hoogte te houden en niet telkens opnieuw hetzelfde verhaal te moeten doen. Een blog van hoop die gelukkig een happy end kende. Een blog die we nu evengoed stilletjes achter ons willen laten... Omdat we nu een doodgewoon gezinnetje zijn en eerlijk is eerlijk ook een beetje omdat we onze handen vol hebben met jullie!

Bedankt lieve mensen voor alle steun die we al die tijd gekregen hebben, jullie lieve berichtjes, de vele kaartjes, de erehaag bij het verlaten van het ziekenhuis, jullie aanwezigheid op de babyborrel... Het heeft ons  een hart onder de riem gestoken, het was net dat tikkeltje meer dat ons hielp om al die tijd vol te houden...

Maar vooral jullie, Fil en Senna, bedankt om te bewijzen dat jullie wel klein maar oh zo dapper waren...  "Broer en zus, twee vechtertjes!", deze allesomvattende woorden kozen we uit, toen jullie juist geboren waren, en hoe ongelooflijk juist bleek deze ene zin... Merci lieve kindjes, voor het happy end!

Een ongelooflijk dikke knuffel,

Mama en papa

ps: Jullie zijn trouwens gestart met lachen... Vooral jij Senna geraakt er heel bedreven in! En hoewel het moment niet te vatten is op foto, toch willen we jullie deze niet onthouden!

25 augustus: Feest in de tuin...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag was het eindelijk zo ver, jullie eerste grote feest: de langverwachte babyborrel. Een eerste kennismaking met alle mensen die al de tijd voor jullie gesupporterd hebben. Jullie fans van het eerste uur, die mee duimden dat jullie groot en sterk zouden worden. En die nu met hun eigen ogen konden zien, dat jullie in elk geval goed op weg zijn...
Spijtig genoeg ging het feest niet door in jullie park omwille van het voorspelde slechte weer. En werd er last minute beslist om het feest in onze eigen tuin te laten doorgaan. Familie werd opgetrommeld en tenten werden opgezet. Samen met heel wat helpende handen, werd alles in gereedheid gebracht.
En al snel kwam het eerste volk aangewaaid. Familie, vrienden en collega's kwamen langs om iets te drinken op jullie gezondheid. Er was heel wat volk, en daardoor hadden we soms wat weinig tijd om met iedereen een babbeltje te slaan... Maar we vonden het fantastisch dat jullie allemaal zijn langs gekomen. Dus merci om er te zijn en bedankt ook voor alle lieve kaartjes en kadootjes! Merci om zo ook Fil en Senna hun eerste feest tot een succes te maken!

Liefs,

Mama en papa

24 augustus: babyborrel laatste nieuws...

Lieve familie en vrienden,

De babyborrel zal morgen bij ons thuis doorgaan omwille van het slechte weer.
Allemaal welkom dus tussen 14 en 17h...

Tot dan!

Fil en Senna

Babyborrel Fil en Senna

Lieve familie en vrienden,

Wij kunnen niet langer wachten om jullie te leren kennen... Het liefst van al spreken we af in ons park, alleen denkt het weer daar misschien anders over. Zaterdag wordt nogal wisselvallig met de nodige buien. En dus zijn onze mama en papa nog volop bezig om de beste oplossing te kiezen. Maar het feest zal toch doorgaan, ofwel bij redelijk weer in het park ofwel bij ons viertjes thuis...

Dus check morgenavond of zaterdag nog de blog, want dan valt de uiteindelijke beslissing!

Tot zaterdag,

Eindelijk!
Fil en Senna x

Fil en Senna in het feestpark...

15 augustus: lekker druk, maar oh zo gezellig!

Lieve Fil en Senna,

Ondertussen zijn we al een dikke twee weken thuis... En dat is lekker druk, maar ook reuze gezellig! Soms handen tekort, maar ook vaak handen teveel, want jullie oma's en opa's en meters en peters helpen graag een handje mee...

Jullie zijn al goed aangepast aan jullie thuis: jullie hebben al een redelijk dag- en nachtritme en slapen 's nachts meestal heel flink. Enkel als jullie honger hebben, laten jullie jullie horen. Fil jij weent dan luid en dus weten we dat je honger hebt, maar bij jou Senna moeten we het afleiden door wat gesmak op je handje... Heel wat moeilijker dus! En ook een flesje geven aan jou Senna, is soms een risicovolle bezigheid. Je durft nogal plots alles over te geven en dus is het telkens opletten geblazen... Ja onze zetel moest er al enkele keren aan geloven...

Jullie eten ook plots opnieuw om de twee uur. En dus zijn het eventjes weer drukke dagen... Is het een groeispurt of is het door het warme weer? Wij denken alvast dat het allebei reden genoeg is!

De nachten zijn kort, maar wat is het leuk om na een te korte nacht jullie gezellig met jullie tweetjes te zien spelen. Jaja dat doen jullie graag, lekker dichtbij elkaar in de box en dan naar elkaar kijken en op elkaars handje sabbelen... En converseren kunnen jullie ook als de besten: als Fil weent, gaat Senna zonder nadenken meewenen. En als Senna kreunt en kirt, dan doet ook Fil vrolijk mee. Wij begrijpen het niet altijd, maar het zal wel jullie taaltje zijn... 

Wat kunnen we genieten van een klein lachje, een diepe geeuw, een zoekend handje, jullie voldane gezichtje na het eten... Het blijft toch allemaal heel speciaal!

Ook wandelen blijft een groot sucecs! Een wandeling is ideaal als jullie eventjes niet te sussen zijn, of als je gewoon handen tekort hebt om te troosten. Ja wandelen brengt jullie echt tot rust en ook wij komen er soms van op adem.

Of eventjes rusten en spelen in eigen tuin, ook dat is een hele belevenis! Dus voor iedereen die het zich al afvroeg: 't is lekker druk maar oh zo gezellig!

Dikke kus,

Mama en papa

Fil

Senna

12 augustus: Genieten geblazen...

7 augustus: Het leven zoals het is: tweeling...

Lieve Fil en Senna,

Vanmiddag lagen jullie na het eten, voor het eerst heerlijk te slapen in jullie wiegje... En dat bracht ons op ideeën. Zullen we snel eens wat koken en invriezen zeiden je papa en ik, dan hebben we wat eten in onze vriezer en dat kan wel eens handig zijn...

En dus ging jullie papa snel op weg naar de winkel en bleef ik vol goede moed achter. Groentjes snijden, aardappelen koken... Ik was goed op weg, toen jullie daar plots anders over dachten... Senna gaf een beetje over en dus nam ik haar uit haar wiegje omdat rechtop zitten in dat geval wel kan werken, maar plots gaf je nog meer over op mama... Tja dat had ik niet verwacht. Dan maar even in de draagzak mee helpen met mama. Maar dat vond Fil dan weer allesbehalve leuk! Fil wou ook aandacht en dus ging jij mee in je relax de keuken in. En dat leek je goed te vinden als ik met mijn been maar hard genoeg hielp zodat je goed kon wiebelen... Dus daar stond ik dan,  de keuken was een waar slagveld geworden, Senna in de draagdoek, met één been Fil in gang houden en dan nog eens koken tegelijkertijd. Als dat geen training is...Wat een tweeling al niet vragen kan...

Veel liefs,

Mama en papa

5 augustus: mag er ietsje meer nacht zijn?

Lieve Fil en Senna,

Ondertussen zijn we al een kleine week samen thuis en beginnen we er samen toch wat aan te wennen... In het begin was het een grote aanpassing voor jullie aankomen in een stil huis en slapen in een redelijk donkere kamer. Vooral jij Fil werd in het begin wat lastig van de stilte, maar ondertussen heb je je al goed aangepast. 

De eerste nachten waren jullie allebei nog een beetje onrustig, maar nu slapen jullie tussen de voedingen wel meestal door.  Gelukkig maar, want de nacht is voor ons hoe dan ook veel te kort.

Overdag slapen gaat iets moeilijker. In jullie tweelingwiegje kunnen we jullie al eens een uurtje leggen, maar voor de rest zijn jullie het liefst dichtbij mama en papa... En dus dragen we jullie nu dikwijls mee in een draagdoek, want dan kunnen we toch nog een beetje bewegen en dingen in orde brengen. Jaja het is ongelooflijk hoeveel werk het met zich meebrengt... We zijn soms de hele tijd aan het opruimen en niet veel later lijkt ons huis opnieuw een stort... Tja op zulke momenten zou een dag wel een stuk langer mogen duren...

Jullie oma's en opa's zijn jullie al komen bewonderen en hebben jullie voor het eerst echt geknuffeld. Ik zag dat ze er van genoten, maar ook jullie waren de rust zelve... Meter en peters zijn langsgeweest en we zagen hun trotse gezichten als jullie op hun schoot werden gezet. 

We hebben ook al enkele wandelingetjes gemaakt en daar werden jullie zo rustig van! Jullie vallen dan heerlijk in slaap en zijn dan zo voorbeeldig... Jaja wandelen is absoluut een succes! En verder hebben we ook al enkele korte auto tripjes beleefd. Dat is telkens een hele verhuis en dat vraagt dus enige organisatie, maar we moeten ons er stilletjes aan op beginnen trainen hé!

En ook naar de winkel gaan is een uitstap op zich, Fil in zijn maxicosi in het karretje en Senna in de draagdoek. Het wordt al snel een dagactiviteit...

Maar je hoort ons absoluut niet klagen... Jullie mogen onze hele dag bepalen, we proberen van elk moment te genieten, maar mogen wij nog iets meer nacht? Dan zou het helemaal perfect zijn...

Lieve schatten, jullie zijn geweldig!
dikke knuffel,

Mama en papa

1 augustus: een dag vol verrassingen...

Lieve Fil en Senna,

Na onze korte eerste nacht samen, mogen jullie vandaag eindelijk mee naar huis! 111 dagen hebben we verlangend naar dit moment uitgekeken. Alle moeilijke dagen was dat ons lichtpunt en nu is het eindelijk zover! Niets kan omschrijven hoe gelukkig we nu zijn, daarvoor schieten alle woorden tekort!

's Middags gingen we nog even met ons twee naar huis om al wat gerief af te zetten, iets te eten en een doucheke te nemen... Maar we konden niet snel genoeg terug bij jullie zijn! En dus werd onze auto ingeladen met 2 maxicosi's en de rolls royce buggy. En met onze buggy was het een heel avontuur om tot bij jullie te geraken. Deuren te smal, lift niet breed genoeg, trappen als hindernis... Een hele belevenis dus. Maar gelukkig waren we toch al snel bij jullie. 

We namen afscheid van de verpleging die jullie al die tijd zo goed gesoigneerd hebben en ook ons pad wat draaglijker maakten... En om hen te bedanken, gaven we als cadeau enkele zelfgemaakte dekentjes zodat de bedjes er vanaf nu misschien wat kleurrijker zullen uitzien... 

Fil en Senna geven dekentjes kado...

En toen we bijna wilden vertrekken was het nog tijd voor jullie rota-vaccinatie. Maar jij Senna vond dat blijkbaar zo vies, dat je plots alles overgaf... Weg vaccin en opnieuw andere kleertjes aan. Maar dan waren we er echt klaar voor, de verpleging hielp ons mee buiten, want met onze rolls royce was dat geen evidentie... 

En alsof dat allemaal nog niet emotioneel genoeg was stond daar plots een erehaag voor jullie! Oma's, opa's, meters en peters, tantes en nonkels, familie en vrienden, 't was ongelooflijk! Krop in de keel en tranen wegslikken... Tranen van geluk, plots begrijp ik hoe dat voelt... Wat is dit heftig! Maar hoe ongelooflijk mooi dat zoveel mensen jullie aanmoedigen bij jullie eerste stappen in de echte grote wereld! Zoveel mensen hebben zo erg met ons meegeleefd en zijn trots op jullie omdat jullie zo flink gevochten hebben, wat een mooie afsluiter van een vreselijk intense periode! Merci allemaal voor deze schitterende verrassing... En merci om misschien uren op ons te wachten (als we het hadden geweten, hadden we ons wel wat meer gehaast ;-) ) en om misschien maar slechts 5 minuutjes onze kindjes te zien... Maar we wilden hen natuurlijk niet te veel prikkelen en eerlijk is eerlijk, we wilden gewoon ook zo graag naar huis!

En alsof de verrassing nog niet groot genoeg was stonden er onderweg borden: 

En ook ons huis was versierd voor jullie aankomst:

Welkom kleine Fil en Senna

En na een dag vol verrassingen, was het heerlijk thuiskomen in ons mooi versierde huis. En nu een zee van tijd om volop te genieten met ons viertjes...

Dikke kus,

Mama en papa 

31 juli: Onze eerste nacht samen

Lieve Fil en Senna,

We hebben vandaag onze eerste nacht samen in het ziekenhuis doorgebracht. En ook al was de nacht wel erg kort, wat was het toch maar weer een speciaal moment. Weer een moment om te koesteren.

Fil jij leek het wel te merken dat er vanalles veranderde, want je wou plots niet meer in je bedje liggen, enkel op mama of papa's schoot wou je in slaap vallen... En ook 's nachts wilde je niet slapen. Vond je het te donker of was het misschien al een beetje afkicken van al het lawaai? Of kon je gewoon net als mama de slaap niet vatten omdat je zo graag naar huis toe wilde? En dus zaten wij Fil midden in de nacht wat samen te knuffelen... Je papa heeft er weinig van gemerkt, want wat hij al vreesde bleek te kloppen: hij sliep zo goed als overal door. Niet dat hij niet voor jullie wilde zorgen, nee hij werd gewoon helemaal nergens wakker van. En dus vond papa het wel goed meevallen, maar was mama toch wel erg moe... Want ook al aten jullie tot hiertoe altijd mooi op dezelfde uren, vanaf vandaag was daar nog weinig van over. Maar jullie mogen dan ook eten wanneer jullie zelf aangeven honger te hebben. Alleen willen we 's nachts toch liever dat jullie een beetje meer op elkaar afgestemd geraken...

Zou dat kunnen lukken kindjes? Dat scheelt alvast weer wat wallen...

Dikke knuffel,

Mama en papa

31 juli: Nog één nachtje slapen...

Lieve Fil en Senna,

Jullie mogen bijna naar huis! Wat is onze vreugde en opluchting groot!

Fil jou slaaponderzoek was ook goed. Je doet het nog een klein beetje minder dan je zus, maar je zal gewoon nog een beetje meer tijd nodig hebben. Maar er is geen enkel bezwaar om naar huis te gaan, en  je hebt geen monitor nodig. Dus die tijd krijg je gewoon thuis... Goed nieuws dus! Wat waren we opgelucht toen we dat hoorden... Er verscheen een lach op ons gezicht en die is er sinsdien niet meer afgegaan denk ik! Eindelijk is het echt zover...

We komen vanavond al een nachtje slapen in het ziekenhuis, zodat we helemaal voorbereid naar huis toe kunnen. En vanaf vandaag is het dan enkel nog borstvoeding, ben benieuwd of dat zal lukken... Voor jou Fil is dat geen enkel probleem, jij drinkt nog liever van de borst dan van een flesje. Maar jij Senna, mist soms een beetje de kracht of valt in slaap terwijl je aan 't drinken bent. En dus kleden we je uit, om het niet al te warm en gezellig te maken. En dat helpt meestal wel... Bovendien is het vanaf nu voeden op vraag en dat werkt bij jou ook het beste. Gisteren hebben we al een hele dag op vraag gevoed, en dat was best onvoorspelbaar en behoorlijk hectisch... Benieuwd dus of dat 's nachts ook nog lukt en vooral of we dan ook nog wat kunnen slapen... Want jullie kunnen ons nogal bezighouden hoor!

En na onze eerste nacht met ons vieren, nemen we jullie in de namiddag mee naar huis! We mochten ook nog een nachtje thuis gaan slapen, maar we hebben al lang genoeg gewacht hé... Eens we de smaak te pakken hebben, na één nachtje...

Dikke kus,

Mama en papa

29 juli: Fil slaapt...

Lieve Fil en Senna,

Wat is alles anders nu het einde zo duidelijk in zicht komt... Wat kijken we ernaar uit om jullie binnen te dragen en in jullie tweelingwiegje te zien slapen. Wat gaan alle kleine dingen opnieuw leuk en spannend zijn! Een eerste badje thuis, spelen in de grote box, slapen op mama en papa hun kamer, zitten in jullie relax en vooral heerlijk slapen bij mama en papa... Het verlangen is nooit zo groot geweest, wat gek dat het nu echt zo dichtbij komt. 

Maar eerst nog de laatste stapjes... Fil vandaag wordt jij volgehangen met draadjes en elektrodes. Ja het is tijd voor de allerlaatste stap, jou slaaponderzoek. En al bij al kon je het goed verdragen, al ben jij wel de onrustigere versie hoor! Je laat goed merken wat je niet wil, en durft dan vechten tegen al die draadjes... Maar voor één keer kon je tutje je dan toch wat kalmeren... En als ook dat niet hielp, dan mocht je een beetje meer drinken... Want dat helpt bij jou heel erg goed, veel eten en je valt echt in een diepe slaap. En nu wachten op het resultaat hé. Want bij jou zal dit onderzoek uitwijzen of je met een monitor naar huis gaat of niet. Spannend dus... Al hebben we er wel vertrouwen in. Je bent sinds een paar dagen alarmvrij... Wat gek is na maanden redelijk wat alarmen, maar plots doe je er eigenlijk geen meer. En dus zal deze test ook uitwijzen of je je alarmen misschien ontgroeid bent.

We zijn alvast benieuwd...

Dikke knuffel,

Mama en papa

26 juli: Senna slaapt...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag was het tijd voor het slaaponderzoek van Senna. Dat onderzoek is de laatste stap vooraleer jullie naar huis zullen mogen. En dus werd jij Senna volgehangen met allerlei elektrodes en draadjes, enkel je oogjes, neus en mond waren vrij. Het was alvast een erg zielig zicht... Zeker toen je rechtop zittend in je bedje je flesje moest leegdrinken... Maar Senna jij gedroeg je voorbeeldig. Je leek je er niet erg druk in te maken en sliep braaf zoals het hoorde... En dus was het onderzoek ook snel afgelopen gelukkig. En nu is het dus afwachten op het resultaat, al is het bij jou iets minder spannend dan bij je broer... Zijn onderzoek zal het komende weekend gebeuren. En we denken dat Fil ook wel wat heviger zal zijn als hij vol draadjes en elektrodes gehangen wordt... Ja Senna, voorlopig ben jij toch een beetje rustiger dan je broertje hoor!

Liefs,

Mama en papa

25 juli: 2 karaktertjes...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag hebben we voor het eerst kennisgemaakt met jullie eigen willetje...

Fil jij eet super graag en bent op dat vlak niet te sussen. Eens je honger hebt, kan niets nog helpen... Je tutje wil je niet, en jou uit je bedje halen en knuffelen is ook geen optie. Nee je hebt honger en je wil zo snel mogelijk eten! En vandaag begin je je vroeger en vroeger te laten horen: eten wil je en liefst zo veel en zo snel mogelijk! Jaja je bent een echte veelvraat, je hebt nog nooit iets van je flesje overgelaten... Maar nog veel liever dan een flesje drink je van de borst. Want pas dan zie je er heerlijk voldaan uit en geef je je over aan je slaap... 

Je zusje daarentegen durft wel eens wat eten over te laten. Tja Senna als jij genoeg hebt dan is het ook echt genoeg. En als jij honger hebt dan ben je nog steeds wat braver en rustiger dan Fil. Meestal hou je jezelf bezig door wat op je handje te sabberen. En als je honger echt groter is dan durf je al eens heel eventjes te wenen. Maar een tutje kan bij jou echt wonderen doen! Je bent dan opnieuw de rust zelve... En dus krijgt je broer meestal als eerste te eten... En daarna is het dan jou beurt, maar vandaag was plots je honger over en konden we je niet overtuigen om ook maar iets te drinken. En dus probeerde je lieve verpleegster om je te overtuigen toch iets te drinken, maar niets hielp... Senna sliep en had geen zin om te eten. Een uur hebben we geprobeerd, om je dan uiteindelijk zonder eten in je bedje te leggen... En nog geen 5 minuten later had je plots honger en dronk je zonder pauze heel je fles leeg. Tja karakter heb je wel, zou dat al je vechtersmentaliteit zijn? Dat belooft alvast...

dikke knuffel,

Mama en papa

24 juli: Zo vader zo zoon

Geen commentaar...

23 juli: zonnetjes naar huis?

Lieve Fil en Senna,

Samen met het slechte weer, is ons dipje ook helemaal verdwenen. Wat hadden we het moeilijk nu onze streefdatum steeds dichterbij kwam, maar het vooruitzicht op jullie thuiskomst wat onduidelijk werd. Senna jij bent er helemaal klaar voor om naar huis te komen, maar je broertje wil je graag nog dichtbij hem houden... Want jij Fil doet af en toe nog wat alarmen. En hoewel het al een stuk beter is dan een week geleden, wil je er toch geen afscheid van nemen... En dus wachten we nog even in de hoop dat je dan toch eindelijk alarmvrij wordt!

Het komende weekend zal er dan een slaaponderzoek gepland worden bij jullie allebei. Vooral bij Fil kan de uitslag verhelderend zijn... Want daaruit zou kunnen blijken dat er een echte reden is voor je alarmen. Dat je bijvoorbeeld te diep slaapt ofzo... En naargelang die resultaten zal er bekeken worden of je met een monitor naar huis komt of niet... Een beetje spannend dus!

Maar het einde komt in zicht, we hopen stiekem dat jullie begin augustus mee naar huis zullen mogen. En dat de zon tegen die tijd nog even wil schijnen... 

En anders hebben we alvast 2 zonnetjes in huis!

Dikke kus,

Mama en papa

21 juli: 100 dagen oud...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag zijn jullie 100 dagen oud! 100 dagen al heen en weer pendelen tussen thuis en ziekenhuis, 100 dagen knuffelen, 100 dagen slaapliedjes zingen om dan toch weer zonder jullie naar huis te vertrekken, maar ook 100 dagen genieten van 2 wonderlijke kindjes!

Kindjes die eigenlijk nog altijd -2 dagen oud zijn... Ja overmorgen mochten jullie geboren worden... Gek hé! Maar we kijken vooruit en zijn zo fier op de weg die jullie al afgelegd hebben!

Fil, kleine soldaat in wording...

100 dikke knuffels,

Mama en papa

20 juli: familiekiekjes...

Senna droomt weg bij papa...

Samen op schoot...

19 juli: samen in bad!

Lieve Fil en Senna,

Vandaag was 't jou beurt Fil om in bad te gaan. Maar op een zot moment beslisten je papa en ik dat het wel leuk zou zijn om jullie eens samen in bad te steken... En dus gingen jullie voor het eerst met zijn tweetjes in bad! En eerlijk, lang moesten we dit moment niet meer uitstellen, want het werd nu al een beetje krap! Ja jullie zijn de 3 kilo al voorbij, maar toch blijven wij jullie altijd een beetje kleiner inschatten... Maar wat worden jullie groot!

En Fil jij liet ons nog eens even zien dat je toch heel graag naar huis zou willen, door eventjes te stoefen met je saturatie... Eén mooie rechte lijn op de monitor, dat hebben we dan toch maar even vastgelegd...

Mag ik nu naar huis?

Veel liefs,

Mama en Papa

18 juli: Wanneer ?

Lieve Fil en Senna,

We zijn al even bezig om ons huis helemaal klaar te maken voor jullie thuiskomst, en nu ook de laatste dingen wat in orde komen, begint ons ongeduld de kop op te steken. Ja zo lang zijn we geduldig geweest, en we willen nog steeds heel geduldig wachten, maar plots lijkt het niet vooruit te gaan...

Fil jij doet nog steeds alarmen. Je eten is een hele dag niet ingedikt geweest, maar dat blijkt geen goede oplossing. Je hebt blijkbaar dikwijls last van reflux en dat maakt dat je al eens een alarm laat afgaan... Maar ook met het ingedikte eten durf je nog wel eens een alarmpje doen, maar wel veel minder... Wij hadden een beetje gehoopt dat je eruit zou groeien als je 40 weken zou zijn. Maar het ziet er nu toch naar uit dat je er een beetje langer over zal doen. En hoewel dat geen ramp is, hopen wij nu toch dat je daardoor niet langer in het ziekenhuis zal moeten blijven... Tja ongeduldige ouders dus! 

We hebben zolang geduld gehad, met in ons achterhoofd eind juli zullen ze wel mee naar huis mogen. En nu komt dat dichterbij en groeit onze hoop op jullie thuiskomst...

Nog even afwachten dus, en ons laatste beetje geduld aanspreken. Jullie komen er wel, het einde is absoluut in zicht, maar wat zouden we graag weten wanneer...

Een hele dikke knuffel,

Mama en papa

16 juli: een nieuw record...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag kwam jullie kinderarts terug uit vakantie, en Fil ik denk dat je het op 1 of andere manier had opgevangen. Na 2 iets mindere dagen met wat alarmen tijdens of na het eten heb je vandaag weer een record gebroken. Je hebt 3 keer achter elkaar je volledige maaltijd bij mama aan de borst gedronken en dit zonder 1 alarm. Je wil de dokter laten zien dat je snel naar huis wil. En ik denk dat je aan ons ook iets duidelijk wil maken: die flesjes daar ben je geen fan van...

Maar ook jij Senna hebt weer een stapje genomen. Tot hiertoe konden we je van het begin van de zaal horen grommen en kreunen, maar sinds vandaag heb je ook de kunst van het wenen ontdekt! Als jullie honger hebben kunnen jullie nu dus om ter meeste lawaai beginnen maken om zo mama te overtuigen wie er 't meeste honger heeft. Op dit moment valt het volume nog wel mee, maar ik denk dat dit nog wat gaat geven!

Fil, jij mocht na je badje weer op de weegschaal. Het is ongelofelijk, maar jullie wegen bijna altijd evenveel. Vandaag woog je al 2975 gram, en je zus gisteren 2960gram. Bijna 3kg dus - De champagnemelk staat al koud!

Liefs,
Papa en mama

15 juli: Lekker relaxen

Senna voor de eerste keer in de relax...

14 juli: Aftellen...

Lieve Fil en Senna,

De geboortekaartjes zijn klaar! Het blijft een beetje raar om 3 maanden na jullie geboorte een geboortekaartje de wereld in te sturen... Maar wat zijn we blij met die keuze. Nu kunnen we er tenminste echt van genieten! Maar het is wel een beetje een laatste stapje vooraleer jullie naar huis mogen. En dus zijn wij vol verlangen aan het wachten tot het zover is. We hopen binnen een tweetal weken, maar dat is enkel onze inschatting... In het ziekenhuis, zullen ze twee dagen op voorhand zeggen als jullie naar huis zullen mogen. Het blijft spannend afwachten dus...

Senna jij bent er al een tijdje helemaal klaar voor om naar huis te gaan. Je hebt soms wel eens moeite om je flesje helemaal op te drinken, maar Fil drinkt met plezier ook jou portie op! Al is dat wel wat valsspelen hé... En Fil jij doet nog steeds af en toe alarmen. Veel minder al dan een week geleden, maar je blijft alarmen doen, vaak als je een flesje drinkt, maar ook af en toe als je slaapt. En dus is het maar de vraag of je alarmenvrij naar huis zal kunnen... Maar als ook dit het enige probleem is, dan mag je misschien met een monitor mee naar huis. Dan blijf je dus nog wel even aan die draadjes hangen, maar dan zullen wij ook iets geruster kunnen slapen denk ik.

Nog even afwachten dus, maar wij popelen alvast van ongeduld om jullie mee naar huis te nemen...

Wat kijken we daar naar uit!

Liefs,
Mama en papa

13 juli: Als dat maar goed komt...

Fil slaapt in een nogal gekke houding... Als dat maar goed komt...

Gelijkenis of niet?

12 juli: Hip hip hip hoera! (X3)

Lieve Fil en Senna,

Vandaag zijn jullie al 3 maanden oud! En dat is op zijn minst gek te noemen, want eigenlijk zijn jullie nog altijd min twee weken... 't Zal best vreemd zijn als mensen vragen hoe oud jullie zijn. Wat zeg je dan precies? 

Tot jullie 2 jaar zouden we jullie gecorrigeerde leeftijd moeten aanhouden. En dat is omdat jullie die tijd zeker nodig hebben om jullie te ontwikkelen en alle nodige leeftijdsgebonden stapjes te nemen. Dus dan zijn jullie nu min een halve maand. 

Maar toch vieren we jullie derde vermaanddag vandaag hoor Fil en Senna! We zingen net zoals alle vorige keren: happy monthday! Jullie kregen ook al vele felicitaties van overal... Jaja vele mensen leven met jullie mee!

Vanaf nu kunnen we misschien 2 verjaardagen vieren? Binnenkort vieren we dan jullie geboorte, in april jullie eerste verjaardag en dan in juli opnieuw jullie eerste verjaardag... En zo heeft het weer zijn voordelen hé, te vroeg geboren worden... 't is vaker feest!

Maar voor vandaag alvast: HIP HIP HIP Hoera! HIP HIP HIP Hoera! HIPPERDEPIPPERDEPIP Hoera!

3 dikke kussen, 

Mama en papa

11 juli: lekker gezellig...

10 juli: 2 kilo later...

Lieve Fil en Senna,

Het is niet te geloven, maar jullie wegen ondertussen 2 kilo meer dan bij geboorte... Twee kilo!

Ik weet nog hoe blij we waren toen jullie 1 kilo wogen, hoe enthousiast bij anderhalve kilo, hoe dolgelukkig toen er twee kilo verscheen op de weegschaal en hoe trots toen er eindelijk twee en een halve kilo stond! Ja voor elke gram hebben jullie gewerkt. En nu we zover zijn dat jullie al 2700 gram wegen, kan ik nauwelijks nog geloven van waar jullie komen! 

We zijn trots lieve schatten op de weg die jullie tot nu toe hebben afgelegd, een weg die hobbelig is en waar je best wel eens kan struikelen. Maar jullie deden het zonder al te veel vallen, en anders hielpen jullie elkaar wel weer recht. En zo gingen jullie vooruit dankzij jullie onuitputtelijke wilskracht en onze warme aanmoedigingen van op de zijlijn! Het is amper te geloven dat het einde eindelijk in zicht komt! En onze vrees dat slechts één van jullie naar huis zou mogen is geheel ongegrond. Fil heeft de goede raad van zijn zus overduidelijk opgevolgd en zit helemaal op het juiste spoor... En zo gaan wij stilletjes richting finish, zonder rustdag... Ja nu jullie thuiskomst in zicht komt, moeten wij dringend op zoek naar 2 gele truitjes, want jullie zullen samen de finish halen! En dat is een topprestatie!

Dikke knuffel,

Mama en papa

9 juli: Wie is de gulle gever?

Lieve Fil en Senna,

Jullie hebben al zoveel leuke kadootjes gekregen. Kadootjes van mensen die met ons meeleven en die niet kunnen wachten tot ons kaartje de deur uitgaat...

Maar vorige week kregen we plots een speciaal kadootje. Twee rompertjes: een blauw voor Fil en een rood voor Senna. Op het pakje van Fil staat een postkaartje met volgende tekst: "Als ik naar huis kom, mag de peesjens dan is komen speele?" En op dat van Senna: "Het eten is hier niet slecht, maar ik mis boujie wel heel erg". En het mysterieuze is dat we niet weten van wie het komt... Nochtans is de gulle gever op de hoogte van de naam van onze kat en volgt hij of zij ook onze blog. Dus bij deze een oproep zodat we je eindelijk kunnen bedanken voor het wel erg originele kadootje...

Merci mysterieuze gever!