donderdag 7 juni 2012

6 juni: Hoeveel... ?

Lieve Fil en Senna,

Soms vragen we ons af hoeveel uren we zouden kunnen kijken naar jullie zonder het beu te worden... Hoeveel pampertjes we met zoveel enthousiasme willen verversen zonder dat we zeggen: "Nee ik heb de vorige pamper gedaan, 't is nu uwen toer..." Hoeveel kleertjes we met alle plezier wassen, zonder te denken is dat nu al vuil? Hoeveel te korte nachten we willen trotseren om zoveel mogelijk bij jullie te zijn?
Zoveel vanzelfsprekende dingen vaak, waar wij zo intens van genieten...
En dan hoop ik altijd dat dat gevoel mag blijven, dat we nooit vergeten wat verlangen naar is, en dat we het genieten nooit verleren... Dan hoop ik dat wij als gezinnetje de wereld aankunnen, dat we sterk staan en dat zo'n klein doodnormaal momentje een lach op ons gezicht kan toveren en eventjes al de rest kan doen vergeten. 
En dan droom ik ook weg, mijmerend over onze toekomst... Met jullie buitenwandelen uit het ziekenhuis en dan die blije gezichten zien van jullie oma's en opa's, meters en peters.
Een dagje gaan wandelen in het Middelheimpark, waar we nu zo vaak vertoeven, maar dan met jullie 2 in de buggy. Zouden de voorbijgangers het zien die trotse blik van papa en die big smile van mama? 
Of dan dromen we van een dagje weg met vrienden, een cafeetje, een familiefeestje, een dagje zee, een eerste weekend weg, ... We dromen van ons als gezinnetje.
En nu is het enkel aftellen en uitkijken naar dat moment. En gelukkig lijkt dat beetje bij beetje dichterbij te komen. Nog een kleine 2 maandjes geduld... 
En tot het zover is, genieten we wel als gezinnetje in onze ziekenhuisliving...

dikke knuffel,

Mama en papa

3 opmerkingen:

  1. Juni=leertijd

    "nooit verLEREN
    te genieten van
    vanzelfsprekende dingen"
    (de moeder van fil,BzN)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hoi,

    wat een mooie woorden, inderdaad, hoe vaak " vergeten" we niet te verlangen en te dromen van,... nog even geduld lieve mama en papa en dan kunnen jullie samen als gezin de wereld verkennen! als die dag aangebroken is zullen alle gele lintjes massaal wapperen in de wind !
    volhouden, het einde is in zicht.
    Dikke zoen
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Birgit en Guido8 juni 2012 om 19:04

    Wat mooie woorden, die zo sterk weergeven wat jullie voelen en waarna jullie uitkijken. Prachtig gewoon. Zo lief en van harte. Het zij jullie gegunt en het zal er snel zijn. Als de zon schijnt tijdens de zomermaanden kunnen jullie gaan wandelen en met volle deugen genieten. Nu nog even afwachten en genieten van jullie "zonnenschijnen" in de ziekenhuisliving ;-)

    BeantwoordenVerwijderen