16 juni: een be(e)dje dichter naar huis...

Lieve Fil en Senna,

Ik kan het amper geloven maar elke dag is zo fijn tegenwoordig. En eindelijk komt er een einde in zicht. En ook al moeten jullie nog zeker 5 à 6 weken in het ziekenhuis blijven, we hebben er ook al 9 weken opzitten hé!

Ik had gedacht dat de tijd nu traag zou gaan, omdat jullie minder vorderingen maken dan in het begin. Maar niets van dat. Elke dag gaan jullie er zienderogen op vooruit. Het lijkt wel of we jullie kunnen zien groeien, zo snel gaat het. Fil jij weegt nu zo'n 1876 gram en Senna 1950 gram. De twee kilo komt in zicht dus! En als we even bedenken hoeveel jullie bij de geboorte wogen dan is het amper te geloven!

Senna mocht weer even aan de borst, maar vond het vooral fijn om dichtbij mama te slapen... En daarna mochten jullie allebei weer op schoot. En het gekke is, hoeveel wij ook knuffelen, het went niet, het blijft elke dag een beetje feest! Alleen worden jullie nu rustig vanaf minuut één op onze schoot. Ja jullie beginnen ons echt te kennen... En ook dat voelt zo goed. 

Soms denk ik nog eens terug aan hoe nutteloos ik me in 't begin kon voelen, wat een verschil met nu. Wat fijn dat de tijd nu vliegt en hoe ferm dat jullie zo blijven vooruitgaan. Het gaat beter dan we ooit hadden durven dromen...

Senna jij mocht vanaf vandaag naar een open bedje! En dat bedje toont dat je nu echt een groot meisje bent! Goed hé! Jij zou dus nog enkel moeten leren om genoeg van een flesje en hopelijk ook van de borst te drinken. Maar door jou echte reuzesprongen, kan je flinke broer moeilijk volgen... 

Maar Fil jij zal ook wel snel naar een open bedje mogen en wie weet haal je Senna nog wel in... Maar eerst moet je nog van je zuurstofbrilletje af geraken hé...
Elk stapje is weer een beetje dichter naar huis! En in tussentijd bestaat er geen leukere bezigheid dan naar jullie dappere kleine helden kijken... 

Dikke kus,

Mama en papa