Wat worden jullie groot! Senna van jou dachten we vorige week nog dat je misschien ziek was omdat je je zo liet doen en plots niet meer iedereen van je af sloeg tijdens verzorgingen. Maar vandaag snappen we het eindelijk... Je bent gewoon de nieuwe Senna.
Senna die groot geworden is en niet langer geïrriteerd is van aanrakingen. Nee, we zullen zelfs meer zeggen: de nieuwe Senna geniet vaak van aanrakingen! Straf hé dat wij dat nog niet eerder begrepen hadden... En wat is dit weer een leuke stap!
Je vinnigheid en temperament ben je nog lang niet kwijt. Je maakt je nog altijd vreselijk druk als er iets niet goed is, sla je wild in het rond of gaat je hartslag de hoogte in...
Maar het wonderlijke is dat je nu getroost kan worden, een tutje maar ook een aanraking en je wordt opnieuw rustig. Zo gaf ik jou mijn vinger, die je met je hele handje omklemde... En zo viel je rustig in slaap... Maar vanaf dat ik mijn vinger probeerde weg te halen, werd je wakker! Ik heb het dus wel even moeten volhouden, maar gelukkig viel je dan echt in een diepe slaap... En sorry Senna, dan heb ik stiekem mijn hand weggetrokken...
Maar wat voelt het ongelofelijk dat jij rustig wordt van onze hand!
Weer een klein stapje in de goede richting, maar wat voor één!
Mama en papa
over “slapen en weer op,
BeantwoordenVerwijderenen andere wonderlijke dingen…”
telkens voor het slapen gaan
zie ik weer dat wonder
ga ik bij ons wiegje staan
ik kan niet meer met “zonder”
nu ken ik ‘t RDS -syndroom
van longen en van blaasjes
en zie ik lintjes in de boom
en op de tafel kaarsjes
soms is er toch wat weinig bloed
en moet een zakje helpen
dan weet ik wat zo n lintje doet
kan dat ook bang- zijn “stelpen”?
of zie ik “voeding met een sonde”
of darmflora en de maag?
één toverspreuk doet dan de ronde:
“wat zien wij jullie toch zo graag!”
en ‘s morgens roept een blije haan
in schaduw onder bomen
“tot hiertoe is het goed gegaan,
wij blijven samen dromen!”
kukeleku!
pépé