22 april: dappere krijger Fil

Gisteren begon onze dag goed. Jullie deden het allebei prima en ook Fil leek al wat opgeknapt...

Maar naarmate de dag vorderde kreeg Fil opnieuw meer en meer last van slijmpjes, dus werd er overwogen om een nieuwe tube te steken. En net op zo'n moment kwamen wij binnen, en werden we in een kamertje gezet omdat we misschien beter niet mee konden kijken. Maar in zo'n kamertje zijn we helemaal machteloos, lijkt de tijd niet vooruit te gaan en worden we nog meer overspoeld door emoties... Nee dat was niets voor ons!

Na een aantal aspiratiepogingen die minder en minder effect hadden werd er beslist dat het tijd was voor je nieuwe tube. Deze keer wilden we echter niet meer naar het kamertje, dus bleven we dapper bij Senna zitten. Zij was gelukkig al de hele dag de rust zelve, alsof ze wist dat zij ons en ook jou Fil zo een beetje kon bijstaan. Je nieuwe tube steken ging gelukkig vlot en dat was niets te laat, want je oude was helemaal verstropt en vol slijmpjes... Maar dan sloeg het noodlot nog eens toe, de tube bleek niet de juiste te zijn en dus moesten ze het nog een keer vervangen. Lieve Fil, wat ben je toch een sterke stoere kerel. Je deed het gelukkig prima, maar het was zo frustrerend voor ons, om enkel toe te kijken. Al hebben we wel geprobeerd om jou al onze positieve energie te sturen. En dat kan misschien toch een beetje geholpen hebben...De verpleegsters vinden je trouwens ook een stoere gast, ze kwamen nadien vertellen hoe sterk je wel bent. Dat wisten wij eigenlijk al wel, maar het is toch altijd leuk als ze over je zoon complimentjes maken hé!

En toen ook je zus Senna zag dat het goed met je ging, besloot zij dat ze nu ook eindelijk eens een alarmpje mocht laten afgaan, na 4 uur braaf en stilletjes liggen. Tja die draadjes tussen jullie, 't is iets speciaal!