Elke morgend sta ik met plezier op, omdat ik dan weer naar jullie kan komen. En bij het binnenkomen in de grote zaal, hoor ik altijd zoveel lawaai en geween... En elke keer denk ik, zouden het Fil en Senna zijn? Maar nee hoor, jullie wenen amper... Of jullie liggen braaf te slapen of jullie friemelen wat. Soms liggen jullie met jullie oogjes wijd open te kijken naar wat er rondom jullie allemaal gebeurd... Maar wenen nee dat doen jullie niet. Maar ik maak me geen illusies, jullie zullen nog wel gaan wenen, maar voorlopig ben ik alvast trots op mijn flinke kindjes!
Jullie beginnen nu trouwens al wat met jullie tweelingtaal te converseren... Een heel grappig zicht! Senna jij kreunt de hele tijd, en Fil antwoordt dan piepend... En na een tijdje wanneer jullie het eindelijk eens zijn, vallen jullie in slaap... Maar als Fil dan plots begint te piepen, dan wordt mevrouwtje kreun ook wakker... En zo kunnen wij voor het eerst meegenieten van jullie prille conversatie. Mogen wij volgende keer ook meepraten?
Mama en papa
 |
| Onze flinke slapertjes... |
Hi from Houston!
BeantwoordenVerwijderenIt is great to read how things are going and that both are improving almost by the day.
With your strength and courage you have achieved so much and by the looks of it, you will be rewarded with the best things: life and family!
I am without my family and my 2 lovely children for the time being and realize (once again) how important they are to me.
Greeting and best wishes from here and that you will have your family home soon, safe and as healthy as possible.
Dirk