We zijn al even bezig om ons huis helemaal klaar te maken voor jullie thuiskomst, en nu ook de laatste dingen wat in orde komen, begint ons ongeduld de kop op te steken. Ja zo lang zijn we geduldig geweest, en we willen nog steeds heel geduldig wachten, maar plots lijkt het niet vooruit te gaan...
Fil jij doet nog steeds alarmen. Je eten is een hele dag niet ingedikt geweest, maar dat blijkt geen goede oplossing. Je hebt blijkbaar dikwijls last van reflux en dat maakt dat je al eens een alarm laat afgaan... Maar ook met het ingedikte eten durf je nog wel eens een alarmpje doen, maar wel veel minder... Wij hadden een beetje gehoopt dat je eruit zou groeien als je 40 weken zou zijn. Maar het ziet er nu toch naar uit dat je er een beetje langer over zal doen. En hoewel dat geen ramp is, hopen wij nu toch dat je daardoor niet langer in het ziekenhuis zal moeten blijven... Tja ongeduldige ouders dus!
We hebben zolang geduld gehad, met in ons achterhoofd eind juli zullen ze wel mee naar huis mogen. En nu komt dat dichterbij en groeit onze hoop op jullie thuiskomst...
Nog even afwachten dus, en ons laatste beetje geduld aanspreken. Jullie komen er wel, het einde is absoluut in zicht, maar wat zouden we graag weten wanneer...
Een hele dikke knuffel,
Mama en papa
Geen opmerkingen:
Een reactie posten