8 juli: Onze eerste gezinsfoto...

7 juli: Wij zijn goed bezig!

Lieve Fil en Senna,

Gelukkig hebben jullie geen koorts gekregen na jullie inentingen. En zo doorstaan jullie dus ook deze proef met glans!

Fil jij hebt sinds vandaag ook geen sonde meer en wat is dat een leuk zicht! Eindelijk een volledig gezichtje zichtbaar... Wat ben je toch een knappe gast!

Vanaf nu zullen jullie wel alle flesjes moeten opdrinken, maar gelukkig doen jullie dat met alle plezier! Jullie liggen dikwijls al op voorhand te smakken en te zoeken naar iets eetbaars... Wat een verschil met enkele weken geleden. Jaja jullie zijn groot geworden! Fil jij weegt zelfs al meer dan je zus. Jij weegt 2700 gram en Senna weegt 2640 gram... Jaja het is spannend, jullie leggen allebei zo'n mooi parcours af! En onze vrees dat Senna voor Fil naar huis zal mogen, is helemaal verdwenen. Fil  jij houdt je zus helemaal bij. Je drinkt vlot, zelfs een beetje beter dan Senna, en je doet al veel minder alarmen...

En ons verlangen naar jullie thuiskomst groeit en groeit!

We tellen de dagen af...

Liefs,
Mama en papa

Fil zonder sonde! YES!!!

Senna in bad...

6 juli: olympisch goud...

Lieve Fil en Senna,

Vandaag kregen jullie jullie eerste inentingen. Twee spuiten moesten jullie krijgen. En omdat we dan liever voor de korte pijn gaan, werden ze tegelijkertijd gezet. Eén verpleegster in de rechterbil en de andere in de linkerbil. En op die manier voelden jullie maar één prik en weenden jullie allebei maar heel eventjes... Flink hoor kindjes. We staan er altijd maar weer van te kijken, hoe snel jullie jullie in zulke situaties herpakken. Jullie zijn ongelooflijk stoer! En wij kunnen alleen maar trots kijken... We hopen wel dat jullie geen koorts zullen krijgen, want die kans is groot. Maar we kennen jullie, dus jullie zullen wel vechten...

Want vechtertjes dat zijn jullie echt. We zijn al gewaarschuwd dat dat in de toekomst nog problemen kan gaan geven. Want jullie weten ook echt wat jullie niet willen, en als jullie iets echt niet zien zitten, dan zullen jullie misschien blijven volharden... En wat wij dan ook doen, vechten is het eerste wat jullie aangeleerd is, en dus zullen jullie volhouden. En wij misschien eerder opgeven... Dus bij deze willen we ons nu al excuseren voor toekomstige winkelscènes... 

Maar jullie vechtlust zal jullie hopelijk ook veel vooruithelpen in de toekomst. Jullie zullen als geen ander gaan voor vooropgestelde doelen, je vastbijten om iets te bereiken... 

En misschien dat ze bij jullie moeten aankloppen als België nog eens een olympische medaille wil. Zou Harry Van Barneveld ook een prematuurtje geweest zijn?

Van ons krijgen jullie alvast goud!

dikke kus,
Mama en papa

5 juli: Fil de baas?

Lieve Fil en Senna,

De toon is gezet... Voor jullie een flesje krijgen, verschoon ik jullie altijd. En omdat jij Senna zo goed wakker was, mocht jij eerst een propere pamper... Dikwijls slaap je gewoon door, maar nu waren je oogjes wijdopen omdat je zo'n honger had. Je sabberde op je kleren, je hoofd ging alle kanten uit en je vuist ging dan maar in je mond... Ja je liet duidelijk zien dat je honger had! Maar je broer moest ook nog een propere pamper natuurlijk en dus moest ik je even in je bedje leggen. En toen jij Fil een propere pamper had en ik kon beginnen denken wie eerst een flesje zou krijgen, zette je je keel open.

Jaja Fil is gestart met wenen. Enkele dagen geleden nog, vroegen we ons af wanneer jullie zouden  beginnen wenen... En voila, hier het antwoord...

Dus Fil die weent en Senna die hevig hongerig is, maar braaf wacht... Tja de keuze was snel gemaakt. Sorry Senna... En dan vroeg ik me even af, zou dat de rolverdeling tussen jullie worden? Want dan heb jij Senna wel pech hé! Dus lieve Senna, laat je niet doen door je kleine broer hé!

Al sta ik ook niet te popelen om 2 hongerige huilende kindjes te sussen, want wie moet ik dan eerst een flesje geven?

Of zullen we in dat geval gewoon maar papa roepen?

Dikke kus,

Mama en papa

4 juli: de volhouder wint...

Lieve Fil en Senna,

Nu jullie piepend en kreunend kunnen babbelen, zetten jullie samen de sprint in richting thuis. Fil, jij mocht na lange tijd nog eens van de borst drinken, en je deed het dan maar ineens goed. Je dronk je hele maaltijd! En dus waren wij, na eerdere teleurstellingen, opnieuw hoopvol! We zitten al enkele dagen met de twijfel over borstvoeding in ons hoofd... We willen dit zo graag doen slagen, maar het leek maar niet te lukken. En zo realiseerden we ons dat als we jullie in het ziekenhuis niet een beetje aan de borst krijgen, dat het wellicht niet meer zou lukken. Want én 2 kinderen een flesje geven én afkolven, dat gaat zo tijdsrovend zijn en op langere termijn absoluut onhaalbaar...

Maar nu hebben we dus weer hoop en werden we beloond voor het volhouden. Jaja de volhouder wint. Het lijkt weer maar eens te kloppen...

En alsof jij Senna wist wat je broer gepresteerd had, besloot je om ook maar eens goed je best te doen en dronk je toch een goede halve voeding aan de borst. Ja Senna, we hebben iets gevonden waar je broer, sneller mee weg is! Dus pas maar op voor je broer want Fil is helemaal terug en jij Senna bent na enkele mindere dagen ook opnieuw de oude. Je hield net als je broer wat vocht vast, en dus viel je wat af, maar je ziet er daardoor een stuk beter en gezonder uit! Dus hopelijk kunnen jullie nu opnieuw de strijd aangaan... Jullie moeten nog alle flesjes leren drinken, om de drie uur. En dan moeten jullie leren om om de vier uur een grotere hoeveelheid te drinken... En als dat allemaal goed loopt, dan wacht er op jullie een hele warme thuis! Wij zijn er nog nooit zo klaar voor geweest!

dikke knuffel,

Mama en papa

3 juli: tweelingtaal

Lieve Fil en Senna,

Elke morgend sta ik met plezier op, omdat ik dan weer naar jullie kan komen. En bij het binnenkomen in de grote zaal, hoor ik altijd zoveel lawaai en geween... En elke keer denk ik, zouden het Fil en Senna zijn? Maar nee hoor, jullie wenen amper... Of jullie liggen braaf te slapen of jullie friemelen wat. Soms liggen jullie met jullie oogjes wijd open te kijken naar wat er rondom jullie allemaal gebeurd... Maar wenen nee dat doen jullie niet. Maar ik maak me geen illusies, jullie zullen nog wel gaan wenen, maar voorlopig ben ik alvast trots op mijn flinke kindjes!

Jullie beginnen nu trouwens al wat met jullie tweelingtaal te converseren... Een heel grappig zicht! Senna jij kreunt de hele tijd, en Fil antwoordt dan piepend... En na een tijdje wanneer jullie het eindelijk eens zijn, vallen jullie in slaap... Maar als Fil dan plots begint te piepen, dan wordt mevrouwtje kreun ook wakker... En zo kunnen wij voor het eerst meegenieten van jullie prille conversatie. Mogen wij volgende keer ook meepraten?

Dikke kus,

Mama en papa

Onze flinke slapertjes...

2 juli: we zijn er bijna...

Lieve Fil en Senna,

Alweer een dag die voorbij is gevlogen... Het is niet te geloven, maar ik ben zo goed als constant bezig.  Pampers verversen en nieuwe kleren aandoen, Fil een badje geven, onze dagelijkse oefenmomenten aan de borst, flesjes geven om de 3 uur, afkolven,.... Een dag is snel gevuld, dat merken we wel!

Senna, jij lijkt de borst voorlopig nog te uitputtend te vinden, nu je weet dat een flesje gemakkelijker is. En dus weiger je om verder te proberen en je slaapt de hele tijd... Tot je uiteindelijk je flesje krijgt dat je dan in één keer leegdrinkt... Tja ik kan er wel inkomen, je hebt al voor zoveel moeten vechten dus waarom zou je nu niet voor het gemakkelijkste gaan. Maar dat betekent nog niet dat we het opgeven hé Senna! 

Fil jij mocht na enkele dagen drinkpauze ook opnieuw een flesje drinken. Vanaf nu is je drinken ingedikt, omdat je misschien toch alarmen doet omwille van reflux. Maar dat betekent dus ook weer veel harder je best doen om te drinken, want die dikke pap komt er niet zo snel uit. Maar je had er zin in en deed je uiterste best...

Na een korte slaap was het tijd voor jullie eerste kiné sessie. De kinesiste kwam controleren hoe het zit met jullie reflexen, actieve en passieve spieren. En jullie deden het lang niet slecht voor jullie leeftijd. 

Na jullie spiertraining was het opnieuw tijd voor jullie flesje. Om daarna heerlijk weg te zakken in een diepe slaap... Vooral jij Fil zag er zo voldaan uit. Moe van het bad, de kiné en je flesje... Wat een verschil met Fil die gisteren nog 2 uur lang onrustig wakker was, en leek te smeken om te mogen drinken... Wat ben ik blij te zien dat dit je deugd doet!

En dag na dag zetten we een stapje dichter naar huis toe... Mamaaa is het nog ver? Nee hoor lieve kindjes, we zijn er bijna...

dikke knuffel,

Mama en papa