1 augustus: een dag vol verrassingen...

Lieve Fil en Senna,

Na onze korte eerste nacht samen, mogen jullie vandaag eindelijk mee naar huis! 111 dagen hebben we verlangend naar dit moment uitgekeken. Alle moeilijke dagen was dat ons lichtpunt en nu is het eindelijk zover! Niets kan omschrijven hoe gelukkig we nu zijn, daarvoor schieten alle woorden tekort!

's Middags gingen we nog even met ons twee naar huis om al wat gerief af te zetten, iets te eten en een doucheke te nemen... Maar we konden niet snel genoeg terug bij jullie zijn! En dus werd onze auto ingeladen met 2 maxicosi's en de rolls royce buggy. En met onze buggy was het een heel avontuur om tot bij jullie te geraken. Deuren te smal, lift niet breed genoeg, trappen als hindernis... Een hele belevenis dus. Maar gelukkig waren we toch al snel bij jullie. 

We namen afscheid van de verpleging die jullie al die tijd zo goed gesoigneerd hebben en ook ons pad wat draaglijker maakten... En om hen te bedanken, gaven we als cadeau enkele zelfgemaakte dekentjes zodat de bedjes er vanaf nu misschien wat kleurrijker zullen uitzien... 

Fil en Senna geven dekentjes kado...

En toen we bijna wilden vertrekken was het nog tijd voor jullie rota-vaccinatie. Maar jij Senna vond dat blijkbaar zo vies, dat je plots alles overgaf... Weg vaccin en opnieuw andere kleertjes aan. Maar dan waren we er echt klaar voor, de verpleging hielp ons mee buiten, want met onze rolls royce was dat geen evidentie... 

En alsof dat allemaal nog niet emotioneel genoeg was stond daar plots een erehaag voor jullie! Oma's, opa's, meters en peters, tantes en nonkels, familie en vrienden, 't was ongelooflijk! Krop in de keel en tranen wegslikken... Tranen van geluk, plots begrijp ik hoe dat voelt... Wat is dit heftig! Maar hoe ongelooflijk mooi dat zoveel mensen jullie aanmoedigen bij jullie eerste stappen in de echte grote wereld! Zoveel mensen hebben zo erg met ons meegeleefd en zijn trots op jullie omdat jullie zo flink gevochten hebben, wat een mooie afsluiter van een vreselijk intense periode! Merci allemaal voor deze schitterende verrassing... En merci om misschien uren op ons te wachten (als we het hadden geweten, hadden we ons wel wat meer gehaast ;-) ) en om misschien maar slechts 5 minuutjes onze kindjes te zien... Maar we wilden hen natuurlijk niet te veel prikkelen en eerlijk is eerlijk, we wilden gewoon ook zo graag naar huis!

En alsof de verrassing nog niet groot genoeg was stonden er onderweg borden: 

En ook ons huis was versierd voor jullie aankomst:

Welkom kleine Fil en Senna

En na een dag vol verrassingen, was het heerlijk thuiskomen in ons mooi versierde huis. En nu een zee van tijd om volop te genieten met ons viertjes...

Dikke kus,

Mama en papa